Onvoorspelbaar (deel 2)

Bij het ontbijt in Piombino wordt alweer druk gespeculeerd over het vervolg van de opdracht. Wellicht heeft het iets te maken met Napoleon, die verbannen was naar Elba? Ze zijn het er in ieder geval over eens dat geld minder belangrijk is dan het vinden van Nikkie en Tygo. Dat het verschrikkelijk slecht weer is, maakt hen daarbij niets uit… tot ze op de veerboot zijn.

Op het eiland is de kaart hun enige houvast. Ze beginnen direct met hulp vragen bij het Piazza della Republica om de route naar Forte Stella te achterhalen. Peggy zou onderweg nog wel even geld willen ophalen, maar Jeroen vindt dat onzin. Ron heeft intussen een plattegrond gevonden waar ook het theater op staat.

Ze besluiten op te splitsen, want ze hebben twee telefoons gehad. Peggy gaat met Ron richting de pier om geld op te pikken; Patrick en Jeroen gaan naar Forte Stella. Maar als ze al onderweg zijn, beseffen Ron en Peggy dat ze beiden geen telefoon hebben, want Jeroen heeft ze allebei.

Patrick en Jeroen hebben intussen al snel de klim naar het fort gemaakt. Patrick ontdekt direct een leren zakje en een hint “Je hoeft ze er niet in te gooien voor vervulling”. Het zakje blijkt muntjes te bevatten.

Peggy en Ron rennen naar de Martello Toren. Ron doorzoekt de eerste verdieping en Peggy de bovenste. Ze kijken daarbij eerst over de klok heen, die in plaats van cijfers, woorden heeft: “Waar hier zes koppen bij elkaar komen brengt jullie dichterbij de oplossing”. De aanwijzing verwijst naar grote klokken die buiten op de grond liggen, met zes koppen erop. Hier ontdekt Peggy de aanwijzing “Als de nood het hoogst is, is de redding nabij”.

Jeroen en Patrick bezoeken intussen het oude huis van Napoleon. Ook in dit huis ligt een leren zakje verstopt met muntjes. Ze beseffen dan dat op de plattegrond bij dit museum wel een geldzakje staat, maar bij hun eerste locatie had een aanwijzing moeten zijn. Ze willen de anderen bellen, maar dan gaat de tweede telefoon in Jeroens zak over.

Ze wandelen dan naar beneden richting de haven. Daar ontdekt Patrick in de verte een nieuw zakje. Blijkbaar hebben Ron en Peggy dit geld laten liggen. Gelukkig ontmoeten ze daar het andere duo. Op basis van de aanwijzing van Peggy, moet Patrick gelijk aan het hoogste fort denken, Fort Falcone.

Daar blijken Tygo en Nikkie inderdaad opgesloten te zitten. Twee deuren aan beide kanten van hun cel zijn met drie kettingen aan elkaar gebonden. Als ze die kettingen weten door te zagen, kunnen ze ontsnappen. Er is dan nog twee uur over en de groep komt bij het Theater van Vigilanti. Hier hangt een poster van hun “voorstelling” en de opdracht “Zet alles op een rij om de juiste plek te vinden”.

Op sommige stoelen zitten kaartjes met teksten als “Is Napoleon de sleutel tot het verhaal?”, maar er is ook geld te vinden. Ron vindt al snel twee zakjes. Ze proberen uit te zoeken op welke rijen de zakjes geld liggen. Maar een extra aanwijzing vinden ze niet, dus ze besluiten naar het Fort Falcon te gaan, want dat is de richting waar Napoleon heen wees op de poster én het hoogste punt van het eiland. En dan valt het kwartje – daarom staat er een plaatje van een valk achterop de enveloppe van Peggy.

Boven bij het fort komen ze bij een dichte deur, dus er is nog een sleutel nodig. Ze beseffen dat op de eerste locatie nog een voorwerp had moeten zijn. Patrick vindt uiteindelijk een put, maar geen sleutel. Ron vindt in het theater het kaartje over Napoleon. Patrick gaat nog één trappetje op en vindt dan de sleutel.

De vier komen weer bij elkaar en beginnen aan de klim naar boven. Tygo en Nikkie moeten dan nog één ketting doorzagen. Er staat nog negen minuten op de klok. Terwijl Tygo en Nikkie over één muur van het fort vluchten, komen de anderen het kasteel binnen… en zonder dat die het zien, verlaten Tygo en Nikkie het kasteel door de voordeur.