Onvoorspelbaar (deel 1)

Peggy, Ron, Jeroen en Patrick moeten op zoek naar Nikkie en Tygo. Als ze die binnen 24 uur vinden, wordt de volgende executie met zes kandidaten gespeeld. Dat is belangrijk, want het zal gaan om een dubbele executie. Vinden ze het ontsnapte duo niet, dan vallen er twee van de vier zoekers af.

Tygo en Nikkie zijn met een helicopter vertrokken. De andere vier rijden samen in een busje. Ze krijgen hun paspoorten en 500 (echte) euro mee, maar geen duidelijke aanwijzing. Pas als ze een stukje aan het rijden zijn, ziet Patrick een sleutelhanger aan de spiegel hangen met de tekst Piombino en een plaatje van een kasteel.

Het lukt de vier nog niet zo goed om Piombino te vinden. Bij een benzinestation vragen ze om hulp. Ze moeten richting Grosseto. Ze moeten blijkbaar zo’n 120 kilometer rijden. Het wordt ze zelfs op een grote kaart uitgelegd.

Het gelukkige duo vliegt intussen langs de schitterende Italiaanse kust. Stadjes schieten onder hen voorbij. Plotseling doet de piloot iets verrassends – hij draait richting de zee. Nu hebben ze even geen idee meer wat ze kunnen verwachten. Of zouden ze naar Elba gaan, denkt Nikkie?

Terwijl de roadtrippers gezellig zingend onderweg zijn, landt de helikopter inderdaad op een verlaten strand op Elba. Als het donker geworden is, bereikt de auto Piombino. Nu gaan ze op zoek naar de toren die op de sleutelhanger stond. Met wat hulp van de lokale bevolking vinden ze hem al snel.

Op de toren staat een kistje met de tekst OZNW en een kompas. Wanneer ze met de zaklamp goed rondkijken, vinden ze in elke windrichting een klein zwart cijfertje op de rand van de toren. Met de vier cijfers in de volgorde van Oost-Zuid-Noord-West gaat de kist probleemloos open en vinden ze boottickets en theatertickets voor “Eilanden der verbanning”. Ze mogen de bus meenemen naar Elba.

Ze vinden ook een kaart van Elba waarop met icoontjes geld en vergrootglazen zijn aangegeven. Ze zien op de tickets dat ze pas de volgende ochtend om 8:20 naar Elba zullen varen. Ron vindt dat er dus tijd zat is om eerst even avondeten te regelen. Ze zijn inmiddels bijna vijf uur onderweg en hebben flink honger.

Ze zoeken eerst een hotel en dat blijkt in november niet al te lastig. Ze betalen 75 euro per tweepersoonskamers. In het restaurant overleggen ze over de strategie voor de volgende dag: Gaan ze voor informatie (wellicht over Tygo en Nikkie) of voor geld? De meningen zijn verdeeld, maar gelukkig mogen ze er nog een nachtje overslapen in Piombino...