Praten als brugman

Art neemt de groep mee voor een stadswandeling en vertelt hen over Georgië. De witte brug van Koetaisi is één van de belangrijkste symbolen in de stad. De opdracht is simpel: Deze brug moet weer wit geverfd worden en daarvoor heeft de groep drie uur (tot half zeven) de tijd. Om half zeven opent de burgemeester de brug feestelijk.

De 125 meter (10 euro per meter) is teveel voor vijf personen, dus de lokale bevolking moet helpen. Jan en Olcay gaan mensen werven, de andere drie gaan verven. Olcay regelt al snel een tafeltje, Jan de drankjes en de eerste mensen komen al helpen verven.

Ruben krijgt het intussen niet voor elkaar om een emmer verf open te maken. Jan en Olcay regelen een saxofonist, maar die verdwijnt na een paar minuten spelen alweer van de brug. Stine en Simone zijn echter volop in de weer samen met een hele groep andere mensen.

Uiteindelijk helpt ook Olcay maar met verven, terwijl Jan druk is met het versieren van lokale meisjes en toeristen. In de avond verschijnt de burgemeester en zonder dat iemand er een woord van begrijpt, dankt hij de kandidaten en knipt het lint door. Er is 1250 euro verdiend!