Lezen en schrijven

De schrijvers gaan een ochtendwandeling maken door Léon, één van de oudste steden van Nicaragua. Ze mogen van tevoren kiezen uit acht woorden. Bij elk woord hoort een bedrag en hoe langer het woord, hoe meer het oplevert. Door een bepaalde route af te leggen, dienen ze het woord op de kaart te ‘schrijven’. Intussen geven ze via een telefoon aanwijzingen aan de tweede groep.

Het woord executie is met acht letters het langste en dus het meeste geld waard. De letter X is wat lastig schrijven met de blokachtige straten die aan New York doen denken. Anna’s gedrevenheid overtuigt de groep er uiteindelijk van om dit woord uit te beelden.

Bij de lezers valt het niet mee: Soundos merkt al gelijk dat Art en Pepijn samen een erg druk duo vormen. En van de schrijvers krijgen ze nog geen aanwijzingen. Misschien omdat Karin de telefoon diep in haar jas verstopt om hem voor de regen te beschermen?

In de communicatie gaat niet alles goed. Zo herhaalt Art de aanwijzingen van Karin met een fout erin (vierde in plaats van derde straat rechts) en geeft Karin niet door, hoeveel tijd er staat. En Pepijn ziet ineens dat er drie gemiste oproepen in het schermpje staan.

Als de lezers uiteindelijk een uur door de regen gewandeld heeft, moeten ze als verzopen katten terug naar de schrijvers. Ze hebben dan pas een letter E en een plusteken gevonden en Pieter Jan laat hen dit zien op een digitale wereldbol. Als Pieter Jan aangeeft dat er 1600 euro verdiend kan worden, beseft Art dat elk woord waarschijnlijk dezelfde waarde heeft en het woord dus 4 of 8 letters heeft. Soundos roept spontaan ‘executie’ maar de rest gaat voor mol. En daarmee wordt véél geld weggegooid.